Rośliny płożące zwane są też roślinami okrywowymi lub zadarniającymi 🌿. Można je posadzić zamiast trawy – są mniej wymagające i łatwo je dopasować do gleby i nasłonecznienia 🌿. Na słońce najlepiej nadają się bodziszki, dzwonki, floksy i goździki, a także krzewy – jałowiec i trzmielina 🌿. Kosmatka śnieżna Lucius to trawa ozdobna, która osiąga wysokość 40cm a z kwiatostanem nawet 60cm. Liście płaskie, w kolorze zielonym, o szerokości 0,5-1 cm, pokryte są białymi włoskami. W okresie kwitnienia, od maja do sierpnia, pojawiają się drobne białe kwiatostany. Sadzonka Kaktusy to potoczna nazwa dla roślin z rodziny kaktusowatych, które liczą sobie aż 2000 gatunków. Występują w obu Amerykach i w 99% są sukulentami łodygowymi. Posiadają płytki system korzeniowy i gromadzą wodę w zgrubiałym pędzie, który jest odpowiednikiem liści. Ciernie i włoski absorpcyjne pomagają z kolei utrzymać MENU . Wstęp. Sagowce. Kaktusowate. Wilczomleczowate. Złotogłowowate (d. Liliowate) Storczykowate. Rośliny mięsożerne. Inne. Słowniczek botaniczny "Polskie Piękne kaktusy: rodzaje i odmiany bez kolców Można oznaczyć żebra po 15-20 sztuk na łodydze. Kolce, a raczej włosie w kolorze białym, czerwonym, szarym są nierównomiernie rozłożone. Kwitnienie z pięknymi różowymi lub czerwonymi kwiatami daje dużą, jasną jagodę. Jest szorstki, a wewnątrz jest miazga i nasiona. Ketmia - róża bez kolców Ketmia czyli inaczej róża Kaktus Orchidea. Opuntia Cactus: to również rośliny typu Nopal i jak widzieliśmy wcześniej, ich liście są jadalne, ale owoce tego gatunku są również znane jako opuncje.Mają czerwony rdzeń i pomarańczową skórkę, zwykle pojawiają się wiosną.Można je jeść na surowo lub gotowane.Ponieważ mają słodszy smak, mogą być Naszym bohaterem jest pochodzący z Meksyku kaktus znany jako wiszący kaktus, kaktus z ogona szczura, kwiat z rogu, kwiat z bata lub yerba de la alferecia. Charakteryzuje się cylindrycznymi łodygami o średnicy do 2 cm i długości do 2 metrów. Składają się z od 10 do 14 żeber, które są pokryte małymi białymi lub szarawymi otoczkami. Ciało ma osiem części, które są ozdobione drobnymi białymi włoskami. Szczęśliwy ogrodnik, który zapewnia doskonałą pielęgnację kaktusów Astrophytum, zostanie nagrodzony w okresie od marca do maja 3-calowymi (7,6 cm) żółtymi kwiatami z pomarańczowymi centrami. Pobierz to zdjęcie Kaktus Roślin W Okrągłym Garnku Cementowym Doniczkowe Mini Kaktus Z Białymi Skałami Wystrój Salonu Minimalistyczny Koncepcji Skopiować Miejsce Na Tekst W Czarnym Tle Połowa Rośliny Idealne Dla Banerów teraz. Klub Kaktus z Białegostoku w chatce Baby Jagi Podpiszcie swoje zdjecia by sowa Lili wiedziała gdzie latać ww7PJ. PoradyKwiatyKwiaty doniczkowe Nie bez powodu kaktusy zaliczają się do najbardziej ulubionych roślin doniczkowych. Pośród 130 rodzajów i ponad 1800 gatunków kaktusów można spotkać zarówno centymetrowe kolczaste karzełki, jak i majestatyczne olbrzymy o wysokości do 16 m. Są bardzo długowieczne, niektóre osiągają wiek 200 lat. W swojej ojczyźnie rosną w regionach wysokogórskich, ale także w lasach deszczowych i na suchych pustyniach. Kaktusy w domu – krótka charakterystyka Liczne odmiany kaktusów pozwalają wybrać roślinę odpowiednią do każdego mieszkania. Potrzebują bardzo mało wody i nawożenia. Nie szkodzi im nieregularne podlewanie, a podczas zimowej przerwy wcale go nie potrzebują. Niewątpliwie największą przyjemność sprawia właścicielowi kaktusa widok kwiatów swojego ulubieńca. Nie wszyscy jednak mają takie szczęście. Zanim w ogóle będzie można liczyć na kwitnienie, roślina musi osiągnąć określoną wielkość i wiek. Na dodatek odpowiednio musi przebiegać podlewanie oraz faza spoczynku. Na pierwsze kwiaty kaktusa trzeba poczekać wiele lat. Oryginalny wygląd każdego kaktusa i niezwykła uroda jego kwiatów stanowią piękną ozdobę mieszkania. Najpiękniejsze gatunki kaktusów 1. Astrophytum myriostigma – Czapka biskupa Jest to kaktus pustynny, pochodzący z meksykańskiej pustyni Chihuahua. Latem temperatura w dzień wynosi ok. 30°C, a nocą ok. 20°C. Zimą zaś odpowiednio – 17-25°C i 2-5°C, i nigdy poniżej zera. W swojej ojczyźnie widzi rocznie nie więcej niż 250 mm opadów, za to światła ma pod dostatkiem. Ten kaktus nie wie też, co to jest gleba w znaczeniu naszej gleby leśnej albo ogrodowej. W kamienistej, pustynnej ziemi prawie nie ma składników organicznych. Piękne jasnożółte kwiaty pojawiają się nie wcześniej niż w trzecim roku. Nazwa rodzajowa Astrophytum oznacza „roślinę-gwiazdę”, ponieważ widziana z góry roślina z głęboko żebrowaną łodygą przypomina ten kształt. Można się też dopatrzyć w niej podobieństwa do biskupiej mitry – stąd potoczna nazwa kaktusa. Dorasta do 20-40 cm. Astrophytum myriostigma – Czapka biskupa 2. Cephalocereus senilis – Głowa starca Liczne kaktusy o różnym wyglądzie posiadają długie kolce, czasem krótkie albo i żadne. Cephalocereus senilis wygląda natomiast, jakby nosił fryzurę – długie białe albo szare włosy. W swojej ojczyźnie, w Meksyku, kwitnie, ale w domowych warunkach jest to raczej niemożliwe. Kwiaty pojawiają się dopiero na starych kaktusach, a tak zwana strefa kwitnienia powstaje na wysokości ok. 6 m. Jako że w czterech ścianach domu trudno jest wyhodować taki egzemplarz, więc pozostaje bardzo ozdobny wygląd rośliny bez kwiatów. Cephalocereus senilis – Głowa starca 3. Echinocactus grusonii – Fotel teściowej Ten przypominający mebel do siedzenia kaktus z długimi i ostrymi kolcami jest chyba najbardziej popularnym kaktusem doniczkowym. Rzeczywiście, ten sukulent jest łatwy w uprawie, długowieczny i może osiągać znaczne rozmiary. Piękne żółte kwiaty pojawiają się na nim dopiero po ok. 20 latach. Jeśli jest ciepło i słonecznie, echinokaktus może spędzić lato na balkonie albo tarasie. Do pobytu na świeżym powietrzu trzeba jednak roślinę stopniowo przyzwyczaić, aby uniknąć poparzeń słonecznych. Echinocactus grusonii – Fotel teściowej 4. Ferocactus acanthodes – Diabelska poduszka do igieł Kaktus pustynny o mocnych, często wygiętych do góry hakowatych kocach. Cylindryczna łodyga tego gatunku kaktusa nie tworzy ani odgałęzień, ani bocznych pędów. Uprawiane w doniczkach egzemplarze są przeważnie kuliste i żebrowane. Na krawędziach żeber wyrastają rozetki ostrych kolców, skierowanych we wszystkie strony. Zewnętrzne kolce są hakowate, zaś cztery środkowe proste - i dwa razy dłuższe. Na wiosnę rozwija czerwonawożółte kwiaty, co w uprawie doniczkowej zdarza się nieczęsto. Giromagi Ferocactus acanthodes – Diabelska poduszka do igieł 5. Aporocactus Mallisonii – Kaktus wężowy Długie do 1 m pędy i wspaniale jaskrawe kwiaty wiosną, doskonale nadają się do wiszących kwietników. Lubi jasne i ciepłe miejsce. Od połowy maja dobrze się też czuje na zewnątrz, pod warunkiem, że nie będzie narażony na deszcz i wiatr. Kaktus odpowiedni dla początkujących ogrodników. Trzeba uważać, aby nie obracać doniczki z rośliną, kiedy zaczyna rozwijać kwiaty. Spowoduje to opadnięcie pąków. The Spruce Aporocactus Mallisonii – Kaktus wężowy 6. Selenicerus grandiflorus – Królowa jednej nocy Kaktus o cienkich i długich pędach (do 5 m długości i 3 cm średnicy). Wykorzystuje podpory czepiając się specjalnymi korzeniami. Kwiaty są bardzo efektowne i duże. Osiągają średnicę 30 cm, ale utrzymują się tylko przez jedną noc. Youtube Selenicerus grandiflorus – Królowa jednej nocy 7. Cleistocactus colademononis – Kocie ogony Długie i smukłe pędy z cienkimi kolcami w srebrzystobiałym kolorze. Rozwija duże, czerwone kwiaty. Na roślinie utrzymują się wprawdzie tylko 4-5 dni, ale wciąż rozwijają się nowe i okres kwitnienia trwa kilka tygodni. Wikipedia Cleistocactus colademononis – Kocie ogony 8. Cereus hildmannianus – Kaktus kolumnowy W swoich ojczystych stronach dorasta do 15 m wysokości. Stare egzemplarze rozwijają od czerwca do września duże białe kwiaty. Typowy dla tego kaktusa jest kolumnowy i mocno rozgałęziony wzrost. Wikipedia Cereus hildmannianus – Kaktus kolumnowy Proponowane dla Ciebie Taka kultura kwiatowa, jak kaktusy, jest idealna dla wszystkich miłośników domowych roślin. Są bardzo łatwe do zebrania. W katalogach znajduje się ponad 3 tysiące gatunków roślin kaktusów. Zdjęcia i ich imiona są uderzające w swoim pięknie i osobliwości. Żadna kwiaciarnia na tym świecie nie wie wszystkiego o kaktusach w pokojach, aw żadnym ogrodzie botanicznym nie ma ich kompletnej kolekcji. Różne kaktusy, gatunki, zdjęcia z nazwami można oglądać w różnych katalogach (pejotl: Lophophora williamsii) Ten rodzaj rośliny uważany jest za halucynogenny. Nazywa się pejotlem meskalinowym. Na zdjęciu widać, że ma bardzo mały rozmiar. Najczęściej rośnie na szutrowych drogach. Nie ma na nim igieł i kolców. Zawiera halucynogenne alkaloidy. Zawiera najwięcej meskaliny. Góra ma okrągły spłaszczony kształt, jest podzielona na 5-10 równych jest całkowicie bezpretensjonalna i łatwo ją hoduje. Gleba nie wymaga specjalnego składu. Podlewanie jest niezwykle rzadkie. Czuje się samotny zarówno w tropikalnym klimacie, jak iw innych. Bardzo często jest używany w magicznych rytuałach i nie opiekiRodzaje i odmiany domowych kaktusów z nazwami i opisami, opieka (ponad 100 zdjęć): kwitnienie, liście i ciernie + recenzjeKaktusy to doskonałe zwierzęta domowe do uprawy domowej. Niewiele roślin może pochwalić się tak udanym połączeniem różnorodnych kolorów i kształtów z łatwością pielęgnacji i bezpretensjonalnymi warunkami. Kaktusy są w stanie dać właścicielowi tysiące niezapomnianych godzin interesującego i owocnego hobby, z którym w świecie roślin niewiele można porównać. Próbowaliśmy zebrać dla Ciebie przydatne i interesujące informacje na ten temat. Jeśli nie zgadzasz się z tymi szacunkami, pozostaw ocenę w komentarzach wraz z wybranymi argumentami. Dziękujemy za udział. Twoja opinia będzie przydatna dla innych są rodzaje kaktusów: nazwy z opisami i zdjęciami Aporocactus - leśne kaktusy Aporocactus pleytepidny, wąż kaktusowy, ogon często udaje się krzyżować gatunki, które mają całkowicie różne formy wzrostu. Dobrym tego przykładem jest piękny hybrydowy aporocactus. Już w 1830 roku angielski ogrodnik Mullison przekroczył A. flagelliformis z rosnącym pionowo heliocereusem (Heliocereus). W rezultacie uzyskano międzypokoleniową hybrydę z jasnoczerwonymi kwiatami o średnicy 10–15 cm, znaną jako Aporocactus mallisoni. W latach pięćdziesiątych niemieckiemu hodowcy z Norymbergi, Grezer, udało się uzyskać międzygenericzną hybrydę między A. flagelliformis i Trichocereus candicans, która przyciągnęła uwagę wszystkich. Ostatnio prace nad hybrydyzacją aporocactus przeprowadzono głównie w Wielkiej Brytanii, gdzie krzyżuje się je z hybrydowym phyllocactus (Epiphyllum hybr.). W rezultacie uzyskuje się zarówno mniejsze, jak i większe rośliny ze zwiędniętymi lub zakrzywionymi pędami i bardzo pięknymi kwiatami różnych odmian - jak dotąd nie tylko czysty żółty kolor -. Spójrz na te rodzaje domowych kaktusów na zdjęciu - nazwy i opisy pomogą odróżnić odmiany roślin: Rodzaje kwitnących kaktusów z nazwiskami i zdjęciami Astrophytum Capricorn (Astrophytum capricorne).Gatunek charakteryzuje się matowymi, długimi, brązowymi kolcami i dużymi żółtymi kwiatami z czerwonym gardłem. Toleruje niższe temperatury zimowe niż inne nakrapiane, „mitra biskupa” (Astrophytum myriostigma).Biskup Mitre jest jednym z niewielu kaktusów całkowicie pozbawionych cierni. Są formy z białymi filcowymi plamkami i bez nich, a także z inną liczbą żeber, ciekawie wyglądające kwadratowe rośliny z czterema żebrami. Stosunkowo małe rośliny są w stanie Astrophytum (Astrophytum ornatum).W porównaniu z Astrophytum capricorne gatunek ten czuł plamki najczęściej w postaci pasków, a kolce są proste. W swojej ojczyźnie Astrophytum ornatum osiąga wysokość 1 m. Rośliny kwitną tylko w wieku dorosłym. Filcowane plamki i żółto-brązowe kolce dodają temu kaktusowi wyjątkowej XIX wieku opat Begwain otrzymał pierwszą hybrydę astrofitu. Przekraczanie różnych rodzajów astrofitu pozwoliło nam uzyskać dużo mniej lub bardziej nakrapianych i kłujących roślin o różnym stopniu nasilenia (Browningia hertlingiana).Ze względu na piękny niebieski wosk na łodygach, młode okazy tego dużego południowoamerykańskiego kaktusa kolumnowego można znaleźć w kolekcjach amatorów. Niebieski osad wosku tworzy się na łodygach tylko w ciepłej i lekkiej zawartości i tylko w kaktusach o wysokości nie większej niż 10-15 cm. Konieczne jest umiarkowane podlewanie roślin i spryskanie ich wodą. Spójrz na te kaktusy domowe na zdjęciu, z których patrzymy na majestatyczne i niesamowite sukulenty: Cephalotsereus - rodzaje puszystych kaktusów Cephalocereus starcze, „głowa starca” (Cephalocereus senilis).Ze względu na typowe białe owłosione owłosienie, młode okazy tego dużego kolumnowego kaktusa są często przechowywane przez amatorów w swoich kolekcjach. Cefalotsereus musi być przechowywany w jasnym i ciepłym miejscu w dobrze przepuszczalnym podłożu i musi być podlewany bardzo Cereus (Cereus peruvianus).Czasami w dużych szklarniach, a na Morzu Śródziemnym w ogrodach botanicznych lub ogrodach w hotelach można zobaczyć wysokie, do 4 m wysokości kolumny Cereus, które obficie kwitną tam dużymi, żółtawobiałymi, rozebranymi kwiatami. Jeśli nie weźmiemy pod uwagę sadzonek wyhodowanych z mieszanek nasion, to w większości uprawiamy brzydką formę peruwiańskiego cereusa. Na początku wieku, peruwiański płatek zbożowy był obecny w prawie każdej kolekcji kaktusów, ale dziś ten kaktus nie jest dostępny na rynku, chociaż rośnie dobrze, gdy nadają się do tego warunki. Należy zachować ostrożność, aby zapobiec owadom szkodnikom takim jak wełnowiec w fałdach i gałęziach łodygi. Spójrz na te rodzaje kaktusów na zdjęciu z nazwami domowych okazów: Kleistokaktus - rzadkie gatunki dużych kaktusów Kleistokaktus Ritter (Cleistocactus ritteri).Ze względu na białe kolki i żółto-zielone kwiaty o wysokości 40 cm i obficie występujące w roślinach między długimi, białymi włosami, rzadki gatunek kaktusa jest przedmiotem zainteresowania i jest uprawiany z przyjemnością przez szmaragdowy (Cleistocactus smaragdiflorus).Ten gatunek ma czerwone kwiaty z zieloną obwódką. Roślina zaczyna kwitnąć po osiągnięciu wysokości około 25 cm, w zimie kaktus musi być trzymany w niezbyt chłodnych i niezbyt suchych cleistocactus (Cleistocactus strausii).Te kaktusy gęsto pokryte białymi kolcami i włosami są dobrze znane - rodzaje małych kaktusów i sukulentów ze zdjęciami EchinocereusKaktusy z rodzaju Echinocereus (Echinocereus) są szczególnie popularne wśród fanów ze względu na ich często piękne, ozdobne kolce. Ponadto, duże, pokryte kolcami, najczęściej zielone piętno, kwiaty nie blakną przez wiele dni. Warunki uprawy Echinocereus różnią się w zależności od obszaru ich rozmieszczenia w warunkach naturalnych. Wszystkie Echinocereis uwielbiają zimową ciepłą i słoneczną zawartość. Niektóre gatunki rosną bardzo duże, inne dobrze rosną tylko w szklarniach. Istnieją jednak gatunki, które można z powodzeniem uprawiać na słonecznych oknach lub w szklarni. Niektóre gatunki w ciepłym sezonie są wyprowadzane na ulicę, umieszczane w słonecznym miejscu. Podłoże dla Echinocereus powinno być głównie mineralne i zawierać dużo zwietrzałej gliny i grubego piasku. Wiosną dorosłe rośliny kwitnące powinny zacząć podlewać dopiero po tym, jak pąki kwiatowe staną się dobrze widoczne, ponieważ w przeciwnym razie zawiesią ich rozwój. W okresie wegetacyjnym na początku lata kaktusy są obficie podlewane, a przez resztę czasu są podlewane raczej umiarkowanie. Zimą rośliny powinny być suche i, jeśli to możliwe, w jasnym miejscu. Z absolutnie suchą zawartością niektóre gatunki, takie jak E. pectinatus, E. reichenbachii, E. triglochidiatus lub E. viridiflorus, tolerują krótkotrwały przymrozek Knippel (Echinocereus knippelianus).Ta mała Echinocereus, która ma bardzo płaskie żebra i często nie ma w ogóle cierni, ma gęsty, przypominający gałkę korzeń i, gdy jest uprawiana na korzeniach, wymaga szczególnej uwagi podczas podlewania. Rośliny są często sprzedawane szczepione na innych kaktusach, w którym to przypadku rosną szybciej i obficie kwitną wczesną wiosną z pięknymi różowymi kwiatami. Ten praktycznie pozbawiony kolczastego kaktusa musi być bardzo ostrożnie nauczany wiosną na słońcu, po czym ma również słoneczne Echinocereus (Echinocereus pectinatus).Gatunek ten - będący jednocześnie reprezentantem całej grupy blisko spokrewnionych kaktusów - jest popularny wśród amatorów ze względu na ułożone w grzebienie kolce, których kolor może czasami różnić się w obszarach wzrostu, a najczęściej z karminowoczerwonymi kwiatami z jasnym lub biało-zielonym środkiem. Rośliny te mają dość delikatny system korzeniowy, preferują podłoże mineralne i kochają dużo słońca. Rośnie dobrze głównie w szklarniach lub w odpowiedniej szklarni, ale można spróbować hodować rośliny szczepione na niskich podkładkach także na południowym parapecie lub w zamkniętym oknie kwiatowym od strony Echinofossuklokaktus curly (Echinofossulocactus crispatus).W Echinofossulocacti bardzo trudno jest ustalić granicę między poszczególnymi gatunkami. Obecnie szereg pięknych form połączonych pod nazwą Echinofossulocactus crispatus. Bardzo interesujące jest obserwowanie, jak białe kwiaty o szerokim świetle lub ciemnym fioletowym pasie pośrodku płatków przedostają się na szczyt głowy przez labirynt grubych, długich, a czasem szeroko spłaszczonych centralnych tą nazwą dziś łączy się wiele nieco różnych form. Rośliny pochodzą z obszarów górskich i są bardzo odporne, ale wczesną wiosną są dość podatne na oparzenia słoneczne. Kolce są sztywne i wygięte w kierunku łodygi. Ze względu na korzenie rzepy zaleca się stosowanie niezbyt płaskich doniczek i dobrze przepuszczalnego podłoża. Kwiaty w oryginalnych gatunkach są białe, ale istnieją formy z kwiatami od różowego i miękkiego fioletu do ciemnej czerwieni. W porównaniu z łodygą kwiaty są długie i duże, a ich wygięte wąskie płatki zewnętrzne wyglądają kolumnowy kaktus o imponujących rozmiarach w swojej ojczyźnie preferuje nawet warunki i niezbyt chłodną zawartość w zimie. Pojawia się w pełnym blasku tylko podczas uprawy w szklarni. Jednak ze względu na piękne białe wełniste pokwitanie młode rośliny Espano uprawiane są przez amatorów również na jasnych oknach. Rośliny nie mogą być spryskiwane wodą, ponieważ w przeciwnym razie białe włosy mogą wydawać się brzydką farbą kolumnowy kaktus jest również bardziej odpowiedni do uprawy w szklarniach, ale młode rośliny Evlynnia z ich dekoracyjnymi kolcami, a czasem białym filcem lub kudłatymi włosami są również uprawiane w małych kaktusy w ich ojczyźnie często wyrastają na ogromne kule. Jednak młode rośliny przyciągają kochanków potężnymi, często pięknie kolorowymi, spłaszczonymi lub haczykowatymi centralnymi kolcami, które u młodych roślin wydają się szczególnie duże. Ostatnio okazy o średnicy 30 cm z dobrze rozwiniętymi cierniami, zwłaszcza z gatunku Ferocactus latispinus i F. wislizenii, zaczęły przybywać do Niemiec uprawiane w gospodarstwach kwiatowych na Teneryfie. które świetnie nadają się do utrzymywania zamkniętych, wychodzących na południe okien z kwiatami. Ferocactus lubi dużo ciepła i słońca. Jak wspomniano powyżej w opisie Echinocactus Gruzhon (Echinocactus grusonii), temperatura w zimie nie powinna spaść poniżej 12 ° C, a poza tym rośliny lubią, aby ich stopy były „ciepłe”.GymnocalyciumPrzytłaczająca większość hymnocalyciów jest łatwo rozpoznawalna przez ich grudkowate żebra, które mają poziome fałdy między areolami. Również bardzo typowe są kwiaty niosące się poza dużymi, okrągłymi i nagimi łuskami. W związku z tym rozszerzony obszar dystrybucji w warunkach naturalnych, hymnocalycium narzuca różne wymagania w kulturze. Jednak większość z nich musi zawierać humus, ale jednocześnie dobrze przepuszczalną mieszankę gleby, która powinna mieć lekko kwaśną reakcję, hymnocalicy są wrażliwe na alkaliczny substrat. Dlatego konieczne jest podlewanie tych kaktusów miękką lub lekko zakwaszoną wodą. Najczęściej mają niewiele kolców, a pozornie zielone hymnocalicy preferują jasne, ale nie słoneczne miejsce. Spośród wielu uprawianych gatunków amatorzy o ograniczonych zdolnościach do przyjmowania kolekcji kaktusów preferują pozostałe małe hymnocalicy. Następujące typy nadają się do uprawy w pomieszczeniu na Gymnocalycium jest rodzajem Friedricha (Gymnocalycium michanovichii var. friedrichii rubra).Kiedy masowe wysiewanie G. michanovichii var. friedrichii w niektórych sadzonkach nastąpiła mutacja. Chlorofil był całkowicie nieobecny w ich tkankach, tak że tylko czerwono-zielony kolor łodygi pozostawał tylko czysty czerwony kolor. Japońscy hodowcy kwiatów wykorzystali prezentowaną im okazję i z powodzeniem zasadzili te sadzonki na stadzie, ponieważ nie byliby zdolni do życia bez własnego chlorofilu. W wyniku późniejszej selekcji otrzymano od nich formy o jasnoczerwonym, żółtym i karmazynowym kolorze łodygi. Wszystkie te formy nie mają chlorofilu, więc można je hodować tylko w stanie szczepionym. Czasami te rośliny nawet kwitną. Ponieważ dość często istnieje sprzeczność między powolnym wzrostem G. michanovichii a szybkim wzrostem podkładki, rośliny te nie są zbyt trwałe. Zaleca się, aby zawartość była regularnie podlewana i jasna, jednak cień od bezpośredniego światła kolumnowy kaktus kwitnie z reguły tylko w szklarniach. Jednak dzięki swoim atrakcyjnym, czasem ognistym kolcom czerwonym, żółtym lub ciemnobrązowym, młode rośliny są również popularne w małych kolekcjach z amatorami. Haageotsereusi preferuje dobrze przepuszczalne podłoże i ciepłe, słoneczne miejsce. Po krótkim spoczynku letnim rośliny powracają do wzrostu jesienią i dlatego, w przeciwieństwie do większości innych kaktusów, potrzebują regularnego podlewania w tym czasie. Te kaktusy powinny zimować w temperaturze 10-15 ° CHildevinterKwiaty Hildevintera z wewnętrznym kręgiem krótkich jasnych płatków trudno pomylić z kwiatami innych kaktusów. Kaktusowody spienił ten gatunek na jego złoto-żółte, gęsto pokrywające kolce cierni i obfite kwitnienie. Dzięki opadającym pędom kaktus ten nadaje się do uprawy jako roślina kaktusów amillaria (ze zdjęciem) Mummillaria Bokasskaya (Marnmillaria bocasana).Dzięki gęstemu, białemu, owłosionemu pokwitaniu, interesującemu gatunkowi, każda otoczka ma jedną odległość, z hakiem u góry, centralnym kolcem. Długie czerwone owoce są piękniejsze niż małe, nieokreślone kremowe kwiaty. Roślina jest dość wrażliwa na nadmiar wody, zaleca się dobrze przepuszczalne podłoże i umiarkowane tej rośliny wynika z nie dość niepozornych żółtawobiałych kwiatów, ale w różnych odcieniach od jasnych do ciemnożółtych, czerwonawych lub brązowych kolców. Ze względu na obfite rozgałęzienia tworzy duże dekoracyjne grupy wydłużonych pędów o grubości jak palec. Zalecane słoneczne położenie, dobrze przepuszczalne podłoże i umiarkowane dlinnososochkovaya (Marimmillaria longimamma).Charakterystyczną cechą tego gatunku są niezwykle długie sutki i jasnożółte, stosunkowo duże kwiaty. Czysto cięte i wystarczająco wysuszone sutki mogą korzenić się i tworzyć nowe magnimamma).Obecnie pod tą nazwą łączy się cała grupa nieco różnych form, z których najsłynniejsza wciąż nazywa się M. centricirrha. W każdym razie wszystkie formy zawierają mleczny sok. W tym przypadku mówimy o typowych przedstawicielach tak zwanej „zielonej mammillaria”, która z wiekiem tworzy duże i często bardzo piękne kępy o uderzającym kontraście między zielonymi łodygami, białymi filcowymi włosami w zatokach brodawkowych i czerwonych kwiatach. Rośliny należy trzymać w jasnym miejscu, w przeciwnym razie ciernie nie rozwijają się этого вида также крючковатые колючки, однако, в отличие от М. bocasana пазухи между сосочками голые. Уже молодые небольшие растения обильно цветут фиолетово-красными, реже белыми цветками. Цветущие экземпляры в огромных количествах ежегодно поступают в продажу накануне Дня матери. Растение дает отпрыски и с годами образует большие куртины. Preferuje płaskie szerokie garnki i dobrze przepuszczalne podłoże zawierające wystarczającą ilość piasku. Spójrz na rodzaje kaktusów amillarii na zdjęciu, a powyższe opisy uzyskają charakterystyczne zarysy wizualne: Neoporteria Neoporteria skręcone kolce różnią się kolorem od kremowego do ciemnobrązowego. W karminowo-czerwonej, wewnątrz żółtych kwiatów, nawet po pełnym rozkwicie, wewnętrzne płatki pozostają złożone. Kwiaty pojawiają się późną jesienią lub wczesną wiosną. Zaleca się wysoce przepuszczalne, najlepiej mineralne podłoże i umiarkowane ten wyróżnia się również zmiennością. Szczególnie doceniane są rośliny o zielono-niebieskich łodygach i czarnych kolcach na koronie w miejscu nowego wzrostu. Blado czerwono-białe kwiaty kwitną płaskich kolczastych gruszek kaktusów (ze zdjęciami) Małe włosy z opuncji (Opuntia microdasys).Ten gatunek jest wciąż dość powszechny w sprzedaży. Ze względu na bardzo krótkie, owłosione kolce, segmentowane łodygi są pokryte małymi poduszkami. Istnieją formy z kolcami białymi, żółtymi, czerwonawymi i brązowymi. Rodzaje podgatunków tephrocactus (Tephrocactus) pochodzących z wysokich Andów Andów można uprawiać w szklarniach (grupa 4). Niektóre odporne na mróz kolczaste gruszki w winnicach z dobrym drenażem można również uprawiać w ogrodach skalnych na otwartym polu. Spójrz na kaktus z opuncji na zdjęciu, który w połączeniu z opisami pozwoli ci stworzyć całkowicie poprawny obraz: Oreocereus - rodzaje kaktusów bez kolców: imiona i zdjęcia Oreocereus Troll (Trolli Oreocereus).Ten kaktus jest gęsto owinięty białymi włosami. Centralne kwiaty przechodzące przez owłosioną pokrywę różnią się od żółtego do parodii kaktusów Mutabilis wyróżniającymi te często sprzedawane rośliny są potężne żółte kolce z haczykiem na końcu i żółte Schwabs (Parodia schwebsiana).To, podobnie jak wiele innych parodii, z wiekiem przybiera roślinę o kształcie krótkiej kolumny i wyróżnia się biało zakończoną końcówką, która przez kilka tygodni zdobiona jest coraz większą liczbą nowych grup czerwonych Pilosocereus (Pilosocereus palmeri).Ten kaktus w kształcie kolumny pokryty niebieskim kwiatem wosku na wysokości około 50 cm w otoczce ma długie ozdobne owłosione pęczki, które tworzą rodzaj owłosionej czapeczki, pseudocephaly, na szczycie łodygi. Tylko w sprzyjających warunkach i gdy roślina osiąga pewien wiek, z tej owłosionej czapeczki pojawiają się czerwono-brązowe kwiaty. (Podczas uprawy w szklarniach gatunek łatwo kwitnie). Spójrz na te rodzaje kaktusów bez kolców - ich zdjęcia i imiona pozwolą Ci dokonać właściwego wyboru roślin dla twojego domu: Rebutia pięknym kolcom uzasadniającym łacińską nazwę rośliny „w kształcie słońca” oraz eleganckim pomarańczowym kwiatom gatunek ten wygląda bardzo atrakcyjnie. Jeśli chodzi o kulturę, dzięki potomstwu u podstawy łodygi powstają całe zasłony. Czasami w środku lata rośliny mają letni okres odpoczynku, podczas którego powinny być podlewane bardzo umiarkowanie. Hodowla od potomstwa („dzieci”) jest łatwa, ale w tym przypadku rośliny często nie mają korzenia w kształcie skrętu. Rośliny przeszczepowe często sprawiają wrażenie Rebution (Rebutia pygmaea).Gatunek ten należy do grupy rebusów mających krótkie cylindryczne łodygi i tworzące grudki z powodu dużej liczby potomstwa. Roślina ma korzeń rzepy, dlatego do uprawy zaleca się stosowanie dobrze przepuszczalnego - rodzaje kaktusów z liśćmi Schlumberger (Zygocactus) x Schlumbergera truncata „Christmas” jak „kaktus wielkanocny”, łodygi tej rośliny składają się z spłaszczonych, krótkich segmentów przypominających liście. Wraz z naturalną, kwitnącą formą czerwonych kwiatów są obecnie wspaniałe odmiany o kwiatach o różnych kolorach: od białego i różowego do żółtego i czerwono-fioletowego. Kwiaty są zapylane przez kolibry i, w przeciwieństwie do kwiatów „wielkanocnych” kaktusów, mają strukturę zygomorficzną. Czas kwitnienia przypada na święta Bożego Narodzenia, ponieważ pąki kwiatowe zakładki występują ze zmniejszeniem długości światła dziennego. Schlumbergery rosną w taki sam sposób jak ripsalidopsis i ripsalis w lekkim, lekko kwaśnym i dobrze przepuszczalnym podłożu. Rośliny preferują jasne, ale nie słoneczne miejsce. Latem te kaktusy są trzymane na zwykłym miejscu w pokoju lub wyprowadzane na ulicę i umieszczane w lekkim cieniu pod drzewem. W tym drugim przypadku musisz zadbać o ochronę roślin przed ślimakami. Lekki okres spoczynku od połowy września do połowy listopada ze spadkiem nawadniania wraz z krótkimi godzinami dziennymi przyczynia się do powstawania pąków kwiatowych. Po pojawieniu się pąków rośliny nie mogą być przestawiane i obracane, powinny być regularnie nawilżane i przechowywane w ciepłych warunkach, ponieważ w przeciwnym razie obserwuje się upuszczanie pąków. Wraz z roślinami rosnącymi na korzeniach występują również formy przeszczepów wszczepione na peireskię lub selenitsereus (Selenicereus).Selenicereus grandiflorus Selenicereus grandiflora, „Królowa nocy”.Te duże kaktusy mają cienkie, serpentynowe, pełzające lub wspinaczkowe pędy wspinaczkowe. Są to szczególnie popularne kaktusy, chociaż uprawia je tylko niewielu hodowców kaktusów. Jednak roślina, która jednocześnie kwitnie wiele wspaniałych kwiatów o średnicy do 25 cm, jest niezapomnianym widokiem. Kwiaty otwierają się wraz z nadejściem wieczoru i pozostają otwarte tylko przez kilka godzin. Rano znikają. Roślina jest uprawiana w dużej doniczce lub wanience zawierającej głównie próchnicę, jednak mimo to jest dobrze przepuszczalnym podłożem. Regularne nawożenie nawozem jest warunkiem silnego wzrostu i obfitego kwitnienia. Pędy związane z silnym wsparciem. Rośliny preferują ciepłe i jasne, ale niezbyt słoneczne miejsce. Zimą muszą być utrzymywane w temperaturze nie niższej niż 15 ° C i utrzymywać podłoże lekko (Setiechinopsis mirabilis)Po osiągnięciu wysokości zaledwie 10 cm roślina rozwija coraz więcej nowych grup eleganckich białych kwiatów, które kwitną w nocy. Wiele nasion powstaje w wyniku Stetsonia tego gatunku rosnące w ich ojczyźnie w postaci kaktusów drzewiastych często występują w mieszankach nasion kaktusa. Młode rośliny z kolumnowo niebieskawo-zieloną łodygą i długimi czarnymi kolcami wyglądają niezwykle atrakcyjnie. Owoce o kształcie litery V tworzą się nad otoczkami. Stetsoni należy uprawiać w ciepłych warunkach, nawet zimą temperatura nie powinna spaść poniżej 15 ° C Rośliny wymagają umiarkowanego porównaniu do podobnego rodzaju Rebutia, sulcorebutinas mają wąskie liniowe areole i grzebieniowe twarde kolce. Kwiaty na zewnątrz są dość duże, szerokie łuski. Rodzaj został wyizolowany dopiero w 1951 r., A wtedy znany był tylko jeden gatunek. Dzięki licznym ekspedycjom naukowym i podróżom w celu zebrania nowych gatunków, odkryto wiele atrakcyjnych roślin, które niemal uczyniły sulkorebution jednym z najpopularniejszych kaktusów. To prawda, ze względu na zamieszanie z numerami kolekcji, nazwami i odmianami, obecnie bardzo trudno jest poruszać się wśród roślin tego rodzaju, jednak oprócz problemów taksonomicznych sulkorebucja to pozostałe sferyczne małe kaktusy z pięknymi kolcami i licznymi atrakcyjnymi kwiatami o różnych jasnych wszystkie gatunki różnią się w zależności od koloru kolców i kwiatów, a większość formuje liczne potomstwo. Sulkorebutsii, jak lobivii i rebution, powinny być utrzymywane w wystarczająco „spartańskich” warunkach. Wymagają jasnego, ale nie gorącego jest znaczna różnica w ciągu dnia i nocy, a także temperatury latem i zimą. Sulkorebutsii słabo rosną w stale ogrzewanych pomieszczeniach mieszkalnych, ale są doskonale rozwinięte w regularnie wentylowanych szklarniach lub na parapecie zewnętrznym odpornym na warunki atmosferyczne. Zimowanie powinno być chłodne i obejmuje sferyczne lub lekko wydłużone kaktusy, zarówno z prążkowanymi, jak i brodawkowatymi łodygami. Typowe dla tego rodzaju jest to, że kwiaty pojawiają się na końcu krótkiego rowka na samej górze łodygi. Wielu kochanków szczególnie ceni telokaktus za ich potężne, czasem różnorodne kolce i duże kwiaty. Telokaktus preferuje głównie podłoże mineralne i podczas sezonu wegetacyjnego należy go trzymać w słonecznym i ciepłym miejscu. Zimą można je przechowywać w chłodnych i całkowicie suchych warunkach. Są one odpowiednimi kaktusami do uprawy w zamkniętym, słonecznym oknie duży kaktus kolumnowy ma pręciki umieszczone w formie schodkowego wieńca, podobnie jak przedstawiciele rodzajów Echinopsis i Lobivia. Wiele trichocereusów kwitnie tylko w warunkach szklarniowych, jednak młode okazy cieszą się, że są trzymane przez amatorów i w małych kolekcjach dzięki swoim atrakcyjnym kolcom. Pozostałe małe gatunki kwitną również tylko w sprzyjających warunkach uprawy. Trichocereis potrzebują składników odżywczych, dobrze przepuszczalnej gleby i regularnego obfitego nawożenia nawozem. Latem rośliny są trzymane na słońcu i ciepłe, w zimie - suche i gatunek jest popularny ze względu na spektakularne długie kolce. Białe kwiaty pojawiają się tylko na roślinach powyżej jednego metra hybrydy uzyskane przez krzyżowanie takich trichocerez, takich jak T. thelegonus, T. candicans lub T. grandiflorus z różnymi echinopsis. Te hybrydy mają duże, jasne i dobrze ukształtowane kwiaty. Hybrydowe trichocereus wymagają ciepłej, słonecznej treści i dobrego małe kuliste kaktusy z kolcami przypominającymi papier, owłosione lub pierzaste stają się coraz bardziej popularne wśród fanów. Nawet w małym pokoju można zebrać całą ich kolekcję, zwykle bardzo małe rośliny wciąż kwitną obficie. W ich ojczyźnie turbinowe łuki muszą istnieć w trudnych warunkach. Rośliny charakteryzują się powolnym wzrostem, aw kulturze nie powinny powodować ich szybszego rozwoju. Te kaktusy mają korzenie rzepy, dlatego do ich uprawy zaleca się dobrze przepuszczalne podłoże mineralne. Rośliny sadzi się w małych, ale wysokich doniczkach lub sadzi w dużych ilościach w większej doniczce. Turbinicarpus są podlewane umiarkowanie nawet w sezonie wegetacyjnym, można je wyciągnąć, jeśli są nadmiernie podlewane. Latem rośliny są przechowywane w ciepłym i jasnym miejscu, ale nie w jasnym słońcu. Idealne zimowanie jest suche i chłodne. W miejscach naturalnego wzrostu rośliny często są bardzo rzadkie i dlatego są chronione prawem. Jednak reprodukcja nasion w kulturze jest łatwa i nie stwarza żadnych ten jest bardzo popularny ze względu na białe pierzaste kolce i fioletowo-czerwone kwiaty kwitnące wczesną wiosną. Już w zimie pąki w postaci małych czarnych kropek są wyraźnie widoczne na górze kaktusa. Obejrzyj film: Kaktusy - całoroczna uprawa - nawożenie, podlewanie i przesadzanie kaktusów (Lipiec 2022). Share Pin Tweet Send Share Send Send Kaktusy są jaskrawymi przedstawicielami sukulentów, roślin gromadzących wodę w swoich narządach. Ich wygląd jest niezwykły i różnorodny; mają mięsiste lub płaskie łodygi pokryte cierniami, włosami i niebieskawym nalotem. Różne rodzaje kaktusów pomogą stworzyć miniaturową kopię egzotycznego krajobrazu na parapecie lub na stole. Takie odporne rośliny cieszą się dużym zainteresowaniem miłośników kwitnących kwiatów. W tym artykule czytelnicy znajdą opis najpopularniejszych i najpopularniejszych rodzajów kaktusów do uprawy w pomieszczeniach. Kaktusy - bezpretensjonalne sukulenty Po wielkie odkrycia geograficzne Pierwsze kaktusy domowe pojawiły się w domach Europejczyków. Rośliny sawann i pustyń Ameryki łatwo przystosowały się do innych. rodzaje gleby opanowali nowe środowisko powietrzne. Kaktusy to sukulenty kserofityczne, które przetrwają suszę. Gorące piaski są pozbawione opadów od lat, rośliny tworzą zapasy wody w komórkach, pochłaniają wilgoć z rosy i mgły. Niektóre sukulenty gromadzą sok komórkowy w liściach, cebulach lub kłączach, inne w pniach. Ta ostatnia, największa grupa, obejmuje wewnętrzne kaktusy, a także ich dzikich przodków. Zielona łodyga jest odpowiedzialna za fotosyntezę i transpirację tych roślin, liście zmieniły się w kolce, włosy lub łuski. Podobieństwo i różnorodność struktury Areola z kolcami - główne cechy morfologiczne kaktusów. Z reguły nie tworzą kwiatostanów; zazwyczaj duże pojedyncze kwiaty rosną od wierzchołka łodygi. W dolnej jednej trzeciej długiej rurki corolli znajdują się szczeciny i kolce. Ciało lub łodyga rośliny jest kulista lub cylindryczna. Często sferyczny kaktus w końcu zostanie wytłoczony, uzyskując kształt maczugi. Ciało kolczastej gruszki i blisko spokrewnione rodzaje składają się z owalnych segmentów pokrytych kolcami. Epifyllum ma kształt liścia, ale same liście zmieniają się w łuski. Mieszkańca mokrych lasów Brazylii, zygocactus - epifit - żyje na pniach drzew, pochłania wilgoć bezpośrednio z atmosfery lub małych skupisk w korze. Wiele gatunków kaktusów pięknie kwitnie, ale do tego muszą zapewnić odpowiednią pielęgnację (jasne światło, umiarkowane podlewanie, chłodny suchy okres spoczynku). Liczna rodzina Cactaceae ma 4 podrodziny. Dwie z nich - Opuntia i Cactus - łączą najbardziej znane gatunki z Nowego i Starego Świata. Największe rodzaje w rodzinie to Opuntia, Echinopsis i Mummillaria. Różnice w kształcie roślin Z wyglądu odróżniają one warunkowo płaskie, sferyczne, "poduszkowe", drzewiaste i kolumnowe kaktusy. Gatunki, których zdjęcia zostały przedstawione w dalszej części artykułu, znajdują się w ostatniej z wymienionych grup. Są to kaktusy z rodzaju Cephalocereus i Neobuxbaumia. Kaktusy, poduszki i kuliste formy są popularne wśród ogrodników. Wymieniliśmy kilka z tych rodzajów i gatunków: Mammillaria (Mammillaria). Gymnocalycium (Gymnocalycium). Rebutia Lofofora Williams (Lophophora williamsii). Coryphanthus podobny do słoni (Coryphantha elephantidens). Echinocactus gruzon (Echinocactus grusonii). Echinocactus polycephalus (Echinocactus polycephalus). Ferocactus Vislizena (Ferocactus wislizeni). Astrophytum myriostigma astrophytum. Poduszki - "poduszki" tworzą grupy krótkich, trudnych do oddzielenia łodyg. Są przystosowane do niskich temperatur nocnych, które często występują na pustyniach. Miłośników kaktusów przyciągają przedstawicieli rodzaju Mammillaria pięknie dojrzewające podeszwy, dzwonkowate kwiaty o dość dużych rozmiarach (4-7 mm). Mammillaria kwitnie obficie w dobrym świetle. Kaktusy płaskie i drzewa Łodygi niektórych sukulentów przypominają mięsiste liście. W grupie znajdują się popularne duże kaktusy - domowe, cieplarniane i ogrodowe - związane z rodzajem Opuntia. Niektóre gatunki w warunkach naturalnych oraz w szklarniach o wysokości 5-7 m, żyją przez dziesięciolecia. Inne płaskie kaktusy to Epiphyllum ostrolepodnoy (Epiphyllum oxypetalum), a także Disocactus MacDougall (Disocactus macdougallii). Drzewa kaktusy należą do rodzaju Cereus (Cereus). Od dawna uprawiane są w pomieszczeniach zamkniętych, ale często rozciągają się na długości, tracąc swój dekoracyjny wygląd. Amatorscy hodowcy kwiatów są bardziej zainteresowani nowoczesnymi hybrydami roślin ozdobnych, uzyskanymi w wyniku selekcji. Liczba kaktusów hybrydowych stale rośnie, wiele z nich znacznie różni się od gatunków naturalnych, ma unikalne cechy morfologiczne. Dbanie o takie rośliny jest trudniejsze niż ich odpowiedniki w ich naturalnym środowisku. Rodzaje kaktusowego rodzaju Gymnocalycium Przedstawicielami rodzaju są kaktusy, których czerwone łodygi mają kulisty lub cylindryczny kształt. Łacińskie słowo gimnos w tłumaczeniu oznacza "nagi", co jest związane z osobliwością struktury rurki kwiatowej, otoczonej łuskami od dna i pozbawionymi cierni. Wiele gatunków rodzaju Gymnocalycium, które są popularne wśród ogrodników, przyciąga uwagę niezwykłym kolorem łodygi i obfitym kwitnieniem. Przedstawiamy kilka typów: Pan Baldi zaskakuje różnymi kolorowaniami kwiatów. Mogą być różowe, szkarłatne, pomarańczowe, czerwone. G. denudatum, podobnie jak większość hymnocalycium, kwitnie w maju - we wrześniu. Białe z różowawym odcieniem, płatki wypuszczane są na światło przez długą rurkę (5 cm). G. Mikhanovich różni się w różnych odcieniach łodygi (czerwony, brązowo-zielony, czerwono-zielony). Kwiaty Voronkovidnye mogą być białe, żółte, liliowe lub różowe. G. Rubra to roślina, której łodyga ma kolor czerwony. Krótkotrwały kaktus, szybko umierający, ale udaje mu się wyprodukować wiele dzieci, nadających się do przeszczepu. Rzadko kwitnie. Notocactus Rośliny należące do rodzaju Parody lub Notokactus mają sferyczne lub cylindryczne łodygi o ciemnozielonym kolorze. Powoli rosnące sukulenty dobrze tolerują zmiany temperatury i mogą kwitnąć w niesprzyjających warunkach. Początkowo kulisty korpus notokaktusa można wyciągnąć, przekształcając się w "maczugę". Kwiaty parodii - żółte, pomarańczowe lub szkarłatne - znajdują się u góry łodygi. Rodzaje kaktusów: N. Leninghauzi jest wysoką kolumnową rośliną. Kolce są długie, złote; kwiaty są jasnożółte. N. Otto - kulisty kaktus. Grzbiety są twarde i długie; duże kwiaty - złoty żółty. N. sunbearing - soczysty kształt soczysty. Kolce są duże, zakrzywione; duże kwiaty żółtych odcieni. Rodzaje i nazwy kaktusów z rodzaju Echinopsis Sukulenty "podobne do Hupina" - tak Echinopsis nazwał "ojca" systematyki, Karlem Linneyem. Wszyscy fani kaktusów odnoszą się korzystnie do tej grupy roślin, które wyglądają jak zwinięty jeż. Białe, różowe i liliowe kwiaty Echinopsis często wydzielają zapach i zwykle kwitną wieczorem. Gatunek z rodzaju Echinopsis: E. Golden - kulista ciemnozielona łodyga z brązowymi kolcami; żółte kwiaty. E. oxygone - kulisty lub kolumnowy kaktus. Kolce jasnożółte z ciemną końcówką; kwiaty w kształcie lejka, różowo-fioletowy kolor. E. tubiflora przypomina E. oxygona, ale łodyga ma mniejszy rozmiar, a kwiaty są białe. E. Erie to zielona łodyga, która z wiekiem staje się cylindryczna. Kwiaty są różowo-białe, w kształcie lejka. Echinopsis w kwiaciarniach - rośliny hybrydowe z jasnymi dużymi pąkami. Jednym z obszarów prac hodowlanych jest hodowla odmian o małych łodygach i dużych kwiatach. Oryginały wśród kaktusów Lofofora - rodzaj, którego przedstawiciele pozbawieni są cierni. Żebra są płytkie, oddzielone rowkami. Tworzą się duże guzki z białymi włosami. Łodyga niebiesko-zielony Wygląda to niecodziennie, dla których kaktusy są cenione w tym rodzaju. Ripsalidopsis, czyli kaktus wielkanocny, kwitnie w marcu-kwietniu, tworząc kaskadę czerwonych kwiatów. Ampelnaya roślina ozdobna. Szlumbergera, czyli Choinka, jest hybrydą S. russelliana i S. truncata. Kwiaty mogą być czerwone, pomarańczowe, różowe, białe. Wielkanocne i świąteczne kaktusy pochodzą z tropikalnych lasów deszczowych, dobrze wyglądają w doniczkach i wiszących koszach. Jak uprawiać różne rodzaje kaktusów Większość sukulentów czuje się świetnie w domach o niskiej wilgotności (nie więcej niż 50%). Wymagają dużo światła, niewielkiej ilości wody i odpowiednich nawozów. Okno słoneczne jest najlepszą lokalizacją dla kaktusów. Jeśli nie ma takich warunków, można użyć sztucznego oświetlenia (zimna biel lampa fluorescencyjna 14-15 godzin dziennie). Duże kaktusy wyglądają korzystnie w dużych doniczkach, sferycznych - w grupach sukulentów posadzonych w płaskim pojemniku. Tworząc takie kompozycje należy wziąć pod uwagę podobne wymagania roślin do światła, ciepła, wilgoci i gleby. Pomiędzy kaktusami w doniczce lub pojemniku można rozłożyć czyste kamyki, aby zasymulować naturalny krajobraz skalistej pustyni.